Jako, że na dwa pierwsze przejazdy nie udało się załatwić biletów kolejowych, zamiast tego na kolejne trzy dni otrzymaliśmy do dyspozycji samochód z kierowcą. Tak, wiem, to brzmi jakbyśmy już całkiem szli na łatwiznę, ale była to dla nas w tym momencie jedyna sensowna opcja transportu pomiędzy miastami, a możliwość skorzystania z samochodu na miejscu dostaliśmy przy tym niejako za darmo. Kierowca, miły gość imieniem Ajay odebrał nas o 6.00 spod hotelu i ruszyliśmy do położonego na południe od Delhi Jaipuru.

Czytaj dalej »

Byliśmy pod wrażeniem, kiedy podczas pierwszej wizyty w “rządowej” informacji turystycznej jej pracownik w ciągu kilku minut wyczarował nam plan dalszej podróży na kolejne 3 tygodnie, określając miejsca i daty poszczególnych przejazdów. Nie chcieliśmy oczywiście dać sobie wcisnąć wyprawy “all inclusive”, wyłudziliśmy więc kartkę ze wspomnianym planem z zamiarem zorganizowania wszystkiego samemu.

Czytaj dalej »

Do Delhi przylecieliśmy wczesnym rankiem. Pomimo wczesnej godziny, natychmiast po wyjściu z terminalu uderzyła w nas fala gorącego powietrza. Temperatura raczej niekomfortowa, ale do wytrzymania. Do centrum dotarliśmy autobusem, aby tam przesiąść sie na tuk-tuka.

Czytaj dalej »

To było długie sześć dni bez posta. A działo się tyle, że starczy nam z pewnością… na kilka. Zaczynamy więc nadrabiać, choć warunki tu raczej nie sprzyjają. Zacznijmy od początku. Zaraz po przylocie do Moskwy okazało się, że generalnie do centrum to nic już nie jeździ, no chyba, że autobus, ale to tylko “maybe, maybe”. Szukając wspomnianego autobusu poznaliśmy studenta, który nie dość, że wskazał nam ten właściwy, to jeszcze, dzięki swojej magicznej karcie, zapewnił nam transport bez biletu. Do najbliższej stacji metra dojechaliśmy parę minut przed pierwszą w nocy. To istotny fakt, bo metro kursuje tu tylko do pierwszej (potem zapewne zwijają tory). Udało się i znów było “ticketless”.

Czytaj dalej »

Punktualnie w południe wyjeżdżamy do Warszawy, a stamtąd przed 20.00 do Moskwy. A, gdyby ktoś pytał, to dostałem tę wizę, nawet bezproblemowo Na marginesie, to niesamowite o ile mniejszy wydaje się plecak od środka aniżeli na zewnątrz. Ale jakoś się zmieściłem. Wynik: 18kg. Miałem nadzieję na trochę mniej, ale i tak ujdzie. No oczywiście dochodzi do tego 6,5kg w podręcznym plecaczku. Nie wiem jak tam u Marysi, ale słyszałem, że poprawiała dziś jeszcze swój wynik Ja bym się chyba mocno zestresował pakując się tak w ostatniej chwili To tyle na razie, odezwiemy się… przy następnej okazji

Nikt nie mówił, że przygoda zaczyna się dopiero w momencie wyjazdu. Do tego czasu trzeba przecież różne rzeczy załatwić: bilety, ubezpieczenia, szczepienia, wizy… No właśnie, wizy. Wizy indyjskie wydaje Ambasada Indii w Warszawie. Za wizę turystyczną zapłacić trzeba 184 zł a czas oczekiwania może wynieść 2 tygodnie. Teoretycznie, bo my swoje dostaliśmy w ciągu 3 dni. Ale nie o indyjskich wizach chciałem pisać.

Czytaj dalej »

I tak nadszedł czas kolejnej wyprawy. Tym razem naszym łupem padną Indie. Dlaczego właśnie Indie? Hmm, a właściwie dlaczego nie? Czy to znaczy, że Azja powraca do łask? Najwyraźniej, ale na jak długo – tego na razie nie wiadomo.

Czytaj dalej »